Karibu

Even een korte post in het Nederlands: ik heb nog geen internet en doe dit even via een dongel-verbinding die niet erg sterk is, dus morgen hopelijk meer!

Daniel, mijn goedlachse en zoals later blijkt, uitstekende chauffeur haalt me stipt om 10.00 op in het hotel. De avond ervoor met flinke vertraging aangekomen in Dar es Salaam, dus voordat ik in bed lag was het half een plaatselijke tijd. Ik mocht daarom een beetje uitslapen voordat we aan traject twee gingen beginnen: de ruim 6 uur durende rit per auto naar Iringa.

Bij aankomst in Dar es Salaam moesten we even geduld oefenen bij de Douane en later bij het wachten op de bagage: polepole, oftewel langzaam, zoals mijn Schotse buurman uit het vliegtuig me vertelde. Hij woont al jaren in Dar en kan het dus weten. Terwijl ik wachtte en dus toch niks beters te doen had, viel mijn oog (zal wel beroepsdeformatie zijn) op een beduimeld exemplaar van Mary Shelley’s  Frankenstein in het ‘hokje’  van de douanebeambte. Leuke binnenkomer in een land dat je niet kent, zeker als op zondagmorgen het ritje om Dar uit te komen leidt langs verkooppunten van doodskisten: wel heel toevallig!

De rit dwars door Tanzania is prachtig, maar de weg is gevaarlijk. Een twee-baans autoweg waar hard wordt gereden met aan weerszijden een strook waar fietsers bepakt en bezakt en voetgangers keuvelend naar hun bestemming gaan.

Wat mij meteen opvalt zijn de vele grote borden waarop namen van scholen staan vermeld en daarbij bijvoorbeeld na 200 m -> . Zoiets zie je bij ons niet. Het ziet er fraai uit en duidt ook op een vorm van trots: kom maar eens kijken bij de school van ons, die is de moeite waard!

We lunchen in het Mikumi National park en ja hoor: ik scoor m’n eerste olifanten, buffels, impala’s, zebra’s en giraffen. Helaas iets te ver weg om er goede foto’s van te nemen maar wel fantastisch om te zien.

Na aankomst in het hotel waar ik een nachtje blijf, ga ik wat eten in het restaurant en komt Bukaza Chagaze op bezoek met twee vrienden. Bukaza is de projectleider van het IUo project.

Tijdens dit gesprek blijken de problemen waar men hier tegenaan loopt niet eens zoveel te verschillen van de problemen in het rijke Europa: transferring information into knowledge building. Het bijzondere is echter dat de mensen hier in deze nog zo jonge natie Tanzania inzien dat het een ‘probleem’  is als studenten informatie niet kunnen omzetten in kennis en, en dat is nog wel het meest belangrijke, dat de bibliotheek daar een cruciale rol in speelt. Dat lijkt me een mooi uitgangspunt om verder te komen.

Karibu betekent welkom en dat heb ik vandaag vele malen te horen gekregen. Iemand welkom heten is aardig maar iemand welkom laten voelen, dat is iets anders en dat heb ik vandaag zeker ervaren, dus op naar morgen, met hopelijk wel internet!

 

English summary

Daniel, my friendly smiling driver, picks me up at 10 am sharp. I arrived delayed in Dar Es Salaam and found my bed at 0.30 am, so I was allowed to sleep late, before we started part 2 of the journey: a six hour drive through Tanzania to Iringa.

 

Arriving in Dar Es Salaam we had to wait for customs and luggage: polepole (slowly) as my Scottish neighbor from the plane explained to me. He lives in Dar several years now, so he should know.

While I was waiting I saw a well-thumbed copy of Mary Shelley’s Frankenstein in the customs office. Nice way to enter a country you don’t know, especially when lots of coffins are being sold alongside the road on the way out of Dar, the next morning: what a coincidence!

The trip through Tanzania is great, but the roads are dangerous. A two-lane road with small strips with cyclists and pedestrians.

Schools are pointed out through large signs with the name of the school -> 200 meters. A good way of promoting the school.

We’re having lunch at Mikumi National park and YES I see elephants, buffalos, impalas, giraffes and zebras. Unfortunately too far away to take good pictures.

We arrive in Iringa at 6.30 pm and I take a room at the Hilltop hotel. When I’m having dinner, Dr. Bukaza Chagaze from the IUCo project comes to see me, together with two friends.

We discuss the problems the library is facing and it becomes clear that these problems are not so different from the problems we’re having in Europe, which is transferring information into knowledge building.

The interesting thing is that the young nation Tanzania accepts they have a problem when students cannot transfer information into knowledge and, very important, that the library is playing a vital role in it.

Karibu means Welcome. A word that I’ve heard today several times. To say welcome is one thing; to let somebody feel welcome is something else. The people here in Iringa have certainly made me feel welcome.