IASL 2009 in Abano Terme (Italië)

Net terug uit Italië, met tassen vol wasgoed, een Pc vol met nog af te handelen emailtjes en werk en m’n hoofd vol met nieuwe ideeën, gedachten en inspiratie, wil ik graag een paar zaken alvast met jullie delen.

Het is geweldig dat dit jaar voor het eerst leden van de LWSVO hebben deelgenomen aan HET internationale congres op ons vakgebied, nl. de 38e editie van de International Conference en het 13e Research Forum van IASL (International Association of School Librarianship) in Abano Terme in Italië. Er waren ruim 300 deelnemers (leraren, schoolleiders, mediathecarissen) uit meer dan 50 landen: van Japan tot de UK en van China tot Nieuw Zeeland.
De kwaliteit van de sessies was, zoals gewoonlijk, weer hoog en de onderlinge contacten hartverwarmend.

Voor mij voelt de IASL conferentie altijd als een warm bad: ontspannend en verfrissend tegelijkertijd. Eindelijk weer eens gesprekken over je vak waar je wat van meeneemt; discussies over zaken die er echt toe doen met mensen met verstand van zaken en interessante ideeën. Genoeg ‘food for thought’ voor een jaar. En nu gaan sparen voor de volgende conferentie(s): 2010 in Brisbane (Australië), 2011 Kingston (Jamaica) en 2012 Texas (VS).

Voor degenen die er waren en nog even willen nagenieten en degenen die er niet waren en willen weten wat ze gemist hebben: kijk op de site van Library Media Net waar David DiGregorio video’s heeft gepost van o.a. de sessies met Aidan Chambers, Prof. Donatello Lombello en Prof. Dr. Ross Todd. Enjoy!

NVB 2.0-cie.

Afgelopen vrijdag schoof ik aan bij de eerste bijeenkomst van de NVB 2.0 adviescomissie. Een commisie die op initiatief van de NVB 2.0 groep het bestuur gaat adviseren over de noodzakelijke vernieuwing van de NVB. Aanwezig waren tevens Jacques Malschaert, Johan Steenbakkers en Peter Evers namens het verenigingsbestuur (VB) van de NVB en Jan van der Burg, directeur van de NVB.

De beoogde commissieleden (Marianne Ellens, Peter de Jong, Erwin La Roi en ikzelf) kregen de handen niet echt op elkaar voor de door het VB geformuleerde opdrachtomschrijving. Alhoewel deze opdracht aansluit bij de eerder door de deelnemers aan de NVB 2.0 groep geformuleerde stellingen, was de oorverdovende stilte na de ALV van 10 december j.l. en daardoor de onduidelijkheid over de acties van het VB, aanleiding om kritische vragen te stellen over het nut en de noodzaak van beleidsvernieuwing als er geen gegevens zijn over de financiële en organisatorische status quo van de NVB. De leden van de NVB 2.0-cie. willen graag aan de slag maar dan wel in de geest van de NVB 2.0 beweging. Dat houdt o.a. in transparantie, openheid èn op basis van de juiste ‘facts en figures’. 

De cie-leden gaan nu zelf een ‘taakomschrijving’ formuleren en voorleggen aan het VB, onder het motto ‘niet lullen maar poetsen’.
De leden van het VB beloofden beterschap: de financiele en organisatorische gegevens komen zo snel mogelijk op tafel en de communicatie wordt verbeterd, zodat de cie. relevante en gefundeerde voorstellen kan doen voor revitalisering van de NVB.

Wordt vervolgd…..

Er was eens…

Met de opening ‘er was eens’ beginnen bijna alle sprookjes, maar er zijn uiteraard uitzonderingen. Zo werd er gisteren tijdens de ALV van de NVB een document met als titel ‘Verantwoording van het VB van de NVB m.b.t. de herstructurering van het NVB-bureau, December 2008’ uitgereikt met als doel de leden verantwoording af te leggen van ontwikkelingen, acties, verbeteringen uitgevoerd door het bestuur. Dit ‘sprookje’ zag er niet alleen qua begintekst, maar ook inhoudelijk heel anders uit. Geen sterk, opbouwend en consistent verhaal, geen heldere karakters, geen moraal en een vaag happy end.
Toch betreft het hier een sprookje, want afgezien van enkele losse woorden, berust dit verhaaltje geheel en al op de fantasie van de (inmiddels) voormalige voorzitter van het bestuur. Nou hebben bibliothecarissen in het algemeen gelukkig weinig moeite met het herkennen van genres, dus werden dapper vele kritische vragen gesteld door ‘De elfjes en dwergen’ van NVB 2.0. Met name voor wat betreft het ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ einde. De antwoorden op deze vragen waren uitermate teleurstellend. Ontwijkingen, onduidelijkheden, onvolledigheid, zijn slechts een paar van de kwalificaties die je eraan zou kunnen toekennen. Een ‘Goede Fee’ werd tot drie keer toe de mond gesnoerd, waarop zij (terecht) woedend de zaal verliet. Maar tot genoegen van alle ‘lelijke jonge eendjes’ werd de rol van ‘Klein Duimpje’, glansrijk vertolkt door de LWSVO.

Sprookjes horen natuurlijk niet thuis op een ALV en het DB had beter moeten weten. De naakte waarheid, dat was wat de aanwezigen wilden horen, inclusief foute beslissingen, miskleunen, drama’s, ongelukken en wellicht ook wat succesjes. Maar duidelijkheid over de echte actuele stand van zaken zowel voor wat betreft de financien als de (bureau)organisatie hebben de aanwezigen niet gekregen en dit zal er voor het eind van het jaar ook niet komen. De jaarstukken over 2007 konden niet worden vastgesteld want details ontbreken nog en bovendien zijn er nog steeds veel (teveel) onduidelijkheden. De (voorlopige) jaarstukken van 2008 zijn er ook niet, want afgezien van een ronkend positief persbericht kort na de OCN 2008, zijn er nog geen harde gegevens over deze OCN, terwijl een aantal exposanten hun ongenoegen over het aantal deelnemers en de organisatie kenbaar hebben gemaakt en er een gat in de begroting lijkt te zitten van minstens een ton. Twee maanden na het evenement zijn nog steeds niet alle facturen verstuurd, heeft er wel een evaluatie plaatsgevonden maar wenste de vertegenwoordiger van de NVB in het Coordinerend Comite van de OCN 2008 hiervan geen verslag te doen. En dan te bedenken dat de (financiele) uitkomsten van dit congres van cruciaal belang zijn voor het voortbestaan van de NVB.
Ondertussen werkt het roddelcircuit prima, met als enig voordeel dat tijdens de vergadering bekend werd dat de NVB zeer binnenkort gaat verhuizen naar Amersfoort Schothorst, dit ondanks de door ditzelfde bestuuur georganiseerde Brainstormsessie (juni 2006) waarin Den Haag e.o. als toekomstige vestigingsplaats van de NVB werd bepaald.

Tijdens de vergadering werden een vijftal nieuwe bestuursleden gekozen. Zij mogen bovenstaand sprookje gaan herschrijven tot een degelijk non-fictie document op basis van harde cijfers en realisaties. Een flinke klus en een grote verantwoordelijkheid. Nieuwe bezems vegen schoon en dat er veel gepoetst en geruimd moet worden, is na gisteren wel duidelijk geworden.

In sprookjes loopt het trouwens met dommerikken, arrogante lui en macho’s meestal niet zo goed af. Voor integere, brave en slimme luitjes ligt er echter wel een moeie toekomst in het verschiet. Het nieuwe bestuur van de NVB is daarom een ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ van harte gegund.