Mevrouw Das & De Mediatheek

Goodbye and see you, as this is my last day in Iringa. Tomorrow Daniel will take me to Dar es Salaam to take the overnight flight to Amsterdam.

It was a busy but fruitful period and it’s always a bit sad to take leave of the nice people here in Iringa and especially the people from Tumaini University College. Many started a chat with me, asking who I was and where I came from; enquiring what I was doing at Tumaini and if I enjoyed my stay. Well, I did!

Yesterday, we had the final session with the deputy librarians and Rev. Simba. We talked about leadership and coaching. Later on we discussed collaboration and collaborative teaching. Important issues in an educational library and there was much interest in learning new things.

I’m leaving Iringa with many impressions and ideas, as teaching is learning as well. You learn from your students through their questions and feedback; your learn by observing what other people are doing and you learn to enjoy simple things, staying in a house without all the tools and equipment we, western people are used to.

Today I went to Hasty Tasty Too for lunch; another ‘last time’ for this visit. I’m gonna miss this small place with its great meals and a tv-set: the only tv I saw for 12 days.

Contrary to Sunday, there is no nice singing in the chapel behind the house: this time they’ve decided to do it LOUD and off key: I’m not going to miss that . While the pastor is using the microphone as if he addressing a football stadium, I close the series of blogs on Tumaini, Iringa – Tanzania.

I hope you all enjoyed reading them. Who knows, maybe there will be a third visit. If so, I will share it with you again.
Now it’s time to pack my things and make sure I don’t forget anything. Tomorrow we’ll pass Mikumi Park and I hope to see some wild life, like last year when the elephants came to drink – a wonderful view.
So, cross your fingers for me and thank you for joining.

This is the quietest Sunday morning, I have experienced in ages and in mean quiet in the exact sense of the word. Although the project house is surrounded by other houses, it looked as though I was in the middle of nowhere when I woke up. No sound, nothing, even the birds kept quiet en the cock slept late and started to crow after 9.15. A weird feeling if you’re used to the sound of heavy traffic and other noises around the house for almost 24/7.
But nice and I took the time to enjoy it. While I’m typing this, I can hear the singing coming from one of the many chapels around here. I presume it’s the Lutheran chapel and it is enjoyable to listen to.

Friday was a busy day with a session (workshop) with the chief librarian and the deputy librarians Andrew, Isa en Amani on library trends in the morning and (digital) repositories in the afternoon. Especially the ‘trends-session’ gave enough food for thought and reason for feedback: critical questions and debate. The young deputy librarians are eager to learn and implement new ideas, but they have the courage and sense to not simply adopt new things, but reflect on it to see how it can work for Tumaini.

Friday evening I prepared the session for Saturday morning: a workshop for the whole staff on customer services. It was a recapitulation of what we did last year completed with some new ideas, trends and a more in depth way of looking at it.
We started at 8.00 am sharp and I had about 1,5 hours before the library opened again and the staff was needed downstairs. We managed to stick to the time and it was a good session. People were taking notes and eager to learn.
When we closed up, I had the opportunity to give them a small token of my appreciation for their warm welcome and kindness, which was highly appreciated: ’stroopwafels’ (treacle waffles) and small pieces of ‘Delftware’ for each of the participants.

Later that morning I accompanied Rev. Cornelius Simba to meet the Board of Trustees of Tumaini University College. They were coming to see the new extension of the library, “for which they signed the papers” as they explained to me.
This new extension is a wonderful bright and open building of three floors with office rooms, rooms for special collections and activities and a computer area that will be used for information literacy teaching. The problem is that this building is still empty: except for some chairs and tables, no furniture, shelves or computers have arrived yet. The students don’t seem to bother: they are using the new building as an area for group work and independent studying.
As the new extension has such a nice air, the chair of the Board of Trustees explained his ideas about the office dedicated to Simba, the chief librarian. In his opinion, this office should become his office and he wasn’t joking!! I’m wondering if he gets his way, if he is going to do the shelving every morning and evening too .

Yesterday afternoon I had some time off and took the chance to walk downtown Iringa and see the hundreds of little shops and market stalls where you can buy all sorts of things. The traders invite you to come and see their commodities, but I just wanted to wander around and enjoy this free time. When I came back to the house, Maria was there to clean up and do the washing.

Today it is a lovely day: sunny blue skies like the days before. November is the start of the rain season, but until now I’ve been lucky: only a few downpours and only one of them hit me.
On my computer there is a tool showing me the weather near Baexem: 12 degrees and raining! Like Crowded House wrote and sang ‘you always take the weather with you’  and I have to admit a lot of other feelings and thoughts.

Nog drie nachtjes slapen en dan zit ik weer in het vliegtuig op weg naar Iringa in Tanzania om daar te werken met de staf van Tumaini College University Library.
Precies een jaar geleden werd ik uitgezonden door Maastricht School of Management om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de bibliotheek van Tumaini College University. 
Het was een fantastische ervaring: bijzondere mensen, uitdagend werk en een prettige omgeving om te werken en te leren. En nu mag ik weer terug om nog een keer met het personeel van de bibliotheek te werken aan de verdere ontwikkeling van de collectie en de dienstverlening en er samen voor te gaan zorgen dat de bibliotheek een bijdrage levert aan het onderwijs en de prestaties van de studenten. Ik verheug me erop!

Vorig jaar heb ik uitgebreid over m’n ervaringen geblogd en ben van plan dat dit jaar weer te gaan doen. Er is echter een beperking: de blogs zullen enkel in het Engels zijn. Het schrijven en vertalen kostte veel tijd en die tijd wil ik liever besteden aan andere nuttige dingen.

Dus, wil je m’n belevenissen volgen – stay tuned en reageer!

Onlangs is in de UK een actie gestart om bibliotheken in het onderwijs bij wet verplicht te stellen. Downingstreet 10 kent een optie om een petitie in te dienen en er wordt natuurlijk gerekend op een groot aantal handtekeningen. Helaas mogen alleen ‘British citizins’ tekenen, want anders had ik zeker mijn handtekening gezet.
Een vergelijkbare actie werd vorig jaar ondernomen in de deelstaat Brandenburg (Duitsland); ook daar kon een petitie getekend worden en deze stond wel open voor burgers buiten de deelstaat.

Een petitie lijkt mij een mooie gelegenheid om je onderwerp in de schijnwerpers te zetten en de manier waarop je dat in de UK (en ook in Brandenburg) kan doen spreekt mij wel aan. Je betrekt burgers meteen bij beleid. Misschien een suggestie voor onze regering?

Nu even terug naar het onderwerp. De wettelijke verplichting om elke school te voorzien van een bibliotheek / mediatheek is in Europa een hot issue. A.s. maandag (15 juni) wordt bekend of een dergelijke wet in Zweden zal worden ingevoerd. Op dit moment is in de volgende landen wetgeving m.b.t. onderwijsbibliotheken en/of onderwijsbibliotheken: Denemarken, Frankrijk (voortgezet onderwijs), Kroatië, Hongarije (voortgezet onderwijs), IJsland (basis en voortgezet onderwijs), Portugal, Servië, Slovenië. Een opvallend lijstje, want er ontbreken nogal wat West-Europese landen, waaronder Nederland en België.

Ben  benieuwd of de petitie in de UK resultaat gaat opleveren. Dat zou een impuls kunnen zijn om in Nederland actie te ondernemen, samen met schoolleiders en leraren in basis- en voortgezet onderwijs.

Op 7 juni (gisteren dus) is op L1-TV bekend gemaakt dat we met FacTotem 2.0 genomineerd zijn voor de MKB – L1mburg Innovatieprijs 2009. Fantastisch!!!

Bedankt Marianne, Maarten en Albert voor jullie support en inzet en natuurlijk ook felicitaties voor de andere genomineerden.
Ik ben nog een beetje aan het bijkomen …. maar jullie mogen weer duimen allemaal, want op 21 juni a.s. wordt in een live TV-show de winnaar bekend gemaakt.

Meer informatie over de prijs de andere genomineerden is te vinden op de speciale website.

Onlangs werd gepresenteerd The Survey of American College
Students: Who Goes to the College Library and Why (ISBN 1-57440-121-1), een studie van de Primary Research Group naar gedrag en beleving m.b.t. de bibliotheek en bibliotheekinstructie door Amerikaanse College (vergl. HBO) studenten.

De gegevens in het rapport zijn gebaseerd op een representatief onderzoek onder meer dan 400 voltijds ‘College’ studenten in de VS. De gegevens zijn verzameld op basis van 16 criteria waaronder geslacht, cijfers, studie, inkomen, type college e.a.
De studie toont zo’n 165 tabellen met gegevens over hoe vaak fulltime studenten de bibliotheek bezoeken, wat ze daar doen, wanneer ze er zijn en hoe ze de bibliotheek beoordelen voor wat betreft toegankelijkheid en support.

Een van de uitkomsten valt mij meteen op en dat is dat meisjes gedurende het afgelopen jaar gemiddeld twee maal zo vaak een bibliotheekinstructie hebben gevolgd dan hun mannelijke collega’s: 9.34% tegen 4.73%. Ben benieuwd of dit iets zegt over het inzicht dat meisjes hebben ten aanzien van hun eigen informatievaardigheden of over de aanwezige kennis bij jongens. Kortom, zijn jongens beter in het zoeken en vinden….;-).

Meer informatie is te vinden op http://www.PrimaryResearch.com

Opnieuw bevestigt een onderzoek, dit keer uit Canada, het belang van onderwijsmediatheken voor de kwaliteit van onderwijs in het algemeen en de verbetering van leerprestaties van leerlingen in het bijzonder.
Het onderzoek is uitgevoerd door de organisatie ‘Ontario People for Education’ en zal officieel worden gepresenteerd tijdens de CLA conferentie in mei in Montreal.

In het vorige week gepresenteerde persbericht staat o.a.: “School libraries have the potential to transform schools, to increase literacy and improve student achievement. But they must possess ten essential ingredients to qualify as “exemplary.” A new report shows that Ontario’s school libraries face a number of challenges. But the report, commissioned by the Ontario Library Association and written by Queen’s University and People for Education, also shows that when the right ingredients are in place, school libraries have a positive impact on student literacy, teacher effectiveness and school cohesion.”

De aanbevelingen in het rapport liegen er niet om. Er wordt duidelijk stelling genomen tegen de mediatheek als facilitaire plek en voor de mediatheek als leeromgeving, met een mediathecaris als ‘teacher-librarian’. De rol van de schoolleider hierbij wordt opnieuw onderstreept en de gelijkwaardigheid van de mediathecaris aan de docent is een van de uitgangspunten.
Dit rapport sluit prachtig aan op de gesprekken die ik vorige week tijdens de NOT mocht voeren met schoolleiders, docenten en mediathecarissen. Hierbij kwam onder andere naar voren dat het takenpakket van de mediathecaris misschien wel erg zwaar wordt, als aan alle voorwaarden wordt voldaan. Al jaren geleden bepleitte ik in dit verband een echte gelijkschakeling met docenten, nl. het opzetten van een sectie mediatheek met daarin een team van mediathecarissen. Want waarom zijn er wel secties met daarin meerdere docenten voor een vak en is er op een scholengemeenschap met soms wel 1500 leerlingen maar een mediathecaris? Een goed antwoord daarop heb ik in ieder geval nog nooit gekregen.

Het begint nu blijkbaar goed door te dringen dat we de NOT Innovatieprijs hebben gewonnen, want gisteren was het razend druk in de stand. Veel bekenden en collega’s kwamen op bezoek en lieten zich informeren over FacTotem 2.0, de prijs en de prijsuitreiking.

Het is fijn te constateren dat wij niet alleen erg blij zijn met de prijs, maar dat vakgenoten het ook weten te waarderen. Het is tenslotte een prachtige opsteker voor het onderwijsmediatheekwerk in Nederland.

Gisteren kwam ook een van de juryleden in de stand om FacTotem 2.0 nader te bekijken en kennis te maken met de winnaars. Hij vertelde me dat we de prijs vooral hebben gekregen vanwege de ‘Virtuele Akela’ die erin opgenomen is: een tool om leerlingen gestructureerd informatie te laten vinden en verwerken. De ‘Virtuele Akela’ is mijn eigen idee en ik ben er natuurlijk nog eens extra trots op dat dit de doorslag heeft gegeven om de prijs te winnen.

Voordat ik nou echt langs m’n schoenen ga lopen, eerst nog maar ‘ns twee dagen ‘buffelen’ op de beurs. Bezoekers stellen (terecht) kritische vragen en dat houd je gelukkig met beide benen op de grond.

Trouwens: die champagne komt er toch hoor: vanavond om 17.00 u in Hal 8, stand E037. Als je in de buurt bent, kom dan maar een glaasje drinken.

Tromgeroffel, de vlag uit, champagne in de glazen: we hebben de NOT Innovatieprijs gewonnen!

Een fantastisch gevoel, niet alleen omdat winnen heel erg lekker is, maar vooral ook omdat deze prijs de onderwijsmediatheek eens helemaal in het zonnetje zet. Tijdens de prijsuitreiking  kreeg ik de kans om naar aanleiding van vragen van presentator Viggo Waas een paar dingen te zeggen over het belang van mediatheken voor de kwaliteit van het onderwijs en de prestaties van leerlingen. En daar werd door staatssecretaris Marja van Bijsterveld aandachtig naar geluisterd.  En nu maar hopen dat de visie op onderwijsmediatheken verbeeld in FacTotem 2.0, in goede aarde valt bij het Ministerie.
Morgen komt Plasterk naar de beurs en ik hoop natuurlijk dat hij ook de prijswinnaars komt bezoeken, zodat ik de kans krijg nogmaals de noodzaak van goede mediatheekvoorzieningen met professioneel personeel in alle vormen van onderwijs onder de aandacht te brengen.

Vandaag heb ik zelf nog niet veel van de beurs gezien. Het kostte even wat tijd om weer op aarde te landen na de bekendmaking van de prijs J, maar bekend is in ieder geval dat er op deze eerste dag meer bezoekers zijn geweest dan op de eerste dag in 2007. Verder is de maximale capaciteit van internetverbindingen in gebruik en zijn er 80.000 voorregistraties genoteerd en dat zijn maar liefst 3 records op een rij.

Dat was het even voor vandaag. Lijkt me ook eigenlijk wel genoeg en wat die champagne betreft: die wordt nu echt koud gezet, zodat we vrijdag na afloop van die beursdag eens goed kunnen toasten.   
Proost!

De trip zit erop – vanmorgen ben ik weer veilig geland op Schiphol, veel ervaringen en indrukken rijker. Dit zal (voorlopig) mijn laatste post zijn over de reis naar Tanzania.

De rit terug naar Dar Es Salaam was opnieuw adembenemend: er is zoveel te zien onderweg. Prachtige natuur, levendige straathandel, fleurig geklede mensen en Olifanten! Ja, dit keer had ik geluk. Een kudde Olifanten met een jong kwam drinken in Mikumi National Park, terwijl Danny en ik daar even wat aten. Vervolgens kwamen er nog Giraffen, Impala’s en verderop lagen Buffels en Zebra’s. Fantastisch en een geweldige afsluiting van mijn reis naar Iringa in Tanzania.

Blijft nu de vraag, hoe nu verder? In ieder geval heb ik wat vrienden gemaakt in Iringa met wie ik contact zal blijven onderhouden. En, uiteraard komt er een rapport voor mijn opdrachtgever Maastricht School of Management en Tumaini University.

Tot slot, wil ik graag alle meelevers en –lezers van mijn met avontuur in Iringa bedanken voor hun steun en ‘comments’. Ik bedank Henk Verbooy voor de link in IK Magazine, dat nog meer lezers en reacties opriep. 
Uiteraard bedank ik Dr. Bukaza Chachage en Reverend Cornelius Simba en alle medewerkers van Tumaini University en de Bibliotheek voor hun gastvrijheid, openheid, tijd en hulp om mij te woord te staan, wegwijs te maken en me thuis te laten voelen.

Last but not least, bedank ik Daniël (zie foto onderaan), mijn chauffeur en ‘personal assistant’ voor zijn geduld, begrip en uitleg.

Lieve mensen in Iringa: ASANTE SANA (heel erg bedankt) voor alles. Ik hoop dat dit geen ‘vaarwel’ is maar een ‘tot ziens’.

[English summary]

My journey has ended – this morning I arrived safely back in the Netherlands, packed with many experiences and impressions. This will be (for the time being) be my last post on Tanzania.

The trip back to Dar Es Salaam yesterday was again breathtaking: there is so much to see underway. Beautiful nature, lively street trade, colourful dresses people and Elephants! (see photo). Yes, this time I was lucky to see Elephants, Giraffe’s, Impala’s, Buffalos and Zebras in Mikumi National Park, when we were having lunch there. A fantastic and wonderful ending of my travel to Iringa in Tanzania.

The remaining question is, what’s next? In any case, I have made some friends in Iringa with whom I will keep in touch. And, of course there will be a final report submitted for my client Maastricht School of Management and Tumaini University.

In conclusion, I would like to thank all readers and friends in the Netherlands and abroad for their support and comments. I´m thanking Henk Verbooy of IK Magazine for putting a link up to my blog, which included even more readers.

Of course I´m thanking Dr. Bukaza Chachage and Reverend Cornelius Simba and all staff of Tumaini University and the Library for their hospitality, openness, time and assistance to see me, to familiarize me and letting me feel at home.

Last but not least, I´m thanking Daniel (see photo below), my driver and PA for his understanding, patience and explanations.

Dear all in Iringa: ASANTE SANA (Thank you very much) for everything. I hope this is not going to be a ‘farewell’ but a ‘goodbye’.