Open brief aan UK PM Gordon Brown

De tijd vliegt en ik ben al 2 maanden van plan een ‘update’ van gebeurtenissen te posten, maar met maar 2 handjes en 1 hoofd, lukte dat maar niet, want er gebeurde zoveel dat om mijn aandacht vocht.

Afgelopen zomer werd in Engeland door middel van een Online Petition, het initiatief genomen om (opnieuw) aandacht te vragen voor het wettelijk vastleggen van de verplichting aan scholen om een schoolbibliotheek met professioneel personeel, op te zetten en te onderhouden.
In Europa is er nog steeds veel te weinig aandacht voor bibliotheken in het onderwijs. Bibliotheken in universiteiten en hogescholen vinden we normaal, maar blijkbaar zijn bibliotheken in het MBO, het voortgezet- en basisonderwijs overbodig.

Een paar maanden geleden schreef ik nog over de geweldige aanpak van de Portugezen op dit terrein; in Kroatie zijn er in ieder geval richtlijnen t.a.v. het personeel in onderwijsbibliotheken; in Denemarken is er al een wet sinds 1964 en in Zweden wordt momenteel ook ingezet op wettelijke normering en richtlijnen.
Nu werd deze kwestie dus in Engeland aan de orde gesteld (in Wales en Schotland heeft men eigen bevoegdheden op dit gebied), maar ondanks dat er veel handtekeningen en argumenten voor deze wettelijke verplichting werden verzameld, is het verzoek niet gehonoreerd. Op zich heeft elke overheid natuurlijk het recht om prioriteiten te stellen en keuzes te maken maar de argumenten waarmee men het verzoek pareerde gaven blijk van het volstrekt ontbreken van enige kennis van zaken van het moderne onderwijsbibliotheekwerk. Een bibliotheek in het basis-, voortgezet en beroepsonderwijs is niet slechts een facilitaire voorziening: een plek waar leerlingen een boek kunnen lenen of een computer kunnen gebruiken. Professionals die in dit soort bibliotheken werken, weten natuurlijk wel beter.

Engelse politici hebben dus geen idee, maar zij zijn geen uitzondering. Tijd voor actie vond ik en heb daarom maar (weer) eens de knuppel in het hoenderhok gegooid, waarop heel goed werd gereageerd want mijn pleidooi voor actie werd opgepikt door hot shots uit het beroepsveld, bibliotheekorganisaties uit Engeland, Europa en daarbuiten en het is mogelijk gebleken met een gezamenlijke brief te komen. Een prachtig resultaat, want dit is tevens het startschot voor een wereldwijde actie om het onderwijsbibliotheekwerk op de kaart te zetten. De brief aan Gordon Brown zal worden bewerkt tot een ‘template’ dat door iedereen uit het beroepsveld kan worden gebruikt om naar zijn eigen regering te sturen.

Meer informatie, zoals de namen en links naar de ondertekenaars en de brief  zoals deze naar de PM is gestuurd op 12 februari 2010 is te vinden op de website van Stichting ENSIL, een van de ondertekenaars.

Mijn wens is dat politici, bewindslieden, schoolleiders, beslissers en iedereen die ook maar iets zou kunnen veranderen aan de schandalig slechte positie van bibliotheken in het onderwijs wereldwijd, naar aanleiding van de argumenten in de brief eens gaan nadenken….. gewoon eens rustig nadenken. Dat kan dan toch niet anders dan leiden tot aanpassing van beleid, Toch???

Kwa heri

Goodbye and see you, as this is my last day in Iringa. Tomorrow Daniel will take me to Dar es Salaam to take the overnight flight to Amsterdam.

It was a busy but fruitful period and it’s always a bit sad to take leave of the nice people here in Iringa and especially the people from Tumaini University College. Many started a chat with me, asking who I was and where I came from; enquiring what I was doing at Tumaini and if I enjoyed my stay. Well, I did!

Yesterday, we had the final session with the deputy librarians and Rev. Simba. We talked about leadership and coaching. Later on we discussed collaboration and collaborative teaching. Important issues in an educational library and there was much interest in learning new things.

I’m leaving Iringa with many impressions and ideas, as teaching is learning as well. You learn from your students through their questions and feedback; your learn by observing what other people are doing and you learn to enjoy simple things, staying in a house without all the tools and equipment we, western people are used to.

Today I went to Hasty Tasty Too for lunch; another ‘last time’ for this visit. I’m gonna miss this small place with its great meals and a tv-set: the only tv I saw for 12 days.

Contrary to Sunday, there is no nice singing in the chapel behind the house: this time they’ve decided to do it LOUD and off key: I’m not going to miss that ;-). While the pastor is using the microphone as if he addressing a football stadium, I close the series of blogs on Tumaini, Iringa – Tanzania.

I hope you all enjoyed reading them. Who knows, maybe there will be a third visit. If so, I will share it with you again.
Now it’s time to pack my things and make sure I don’t forget anything. Tomorrow we’ll pass Mikumi Park and I hope to see some wild life, like last year when the elephants came to drink – a wonderful view.
So, cross your fingers for me and thank you for joining.

“Weather with you”

This is the quietest Sunday morning, I have experienced in ages and in mean quiet in the exact sense of the word. Although the project house is surrounded by other houses, it looked as though I was in the middle of nowhere when I woke up. No sound, nothing, even the birds kept quiet en the cock slept late and started to crow after 9.15. A weird feeling if you’re used to the sound of heavy traffic and other noises around the house for almost 24/7.
But nice and I took the time to enjoy it. While I’m typing this, I can hear the singing coming from one of the many chapels around here. I presume it’s the Lutheran chapel and it is enjoyable to listen to.

Friday was a busy day with a session (workshop) with the chief librarian and the deputy librarians Andrew, Isa en Amani on library trends in the morning and (digital) repositories in the afternoon. Especially the ‘trends-session’ gave enough food for thought and reason for feedback: critical questions and debate. The young deputy librarians are eager to learn and implement new ideas, but they have the courage and sense to not simply adopt new things, but reflect on it to see how it can work for Tumaini.

Friday evening I prepared the session for Saturday morning: a workshop for the whole staff on customer services. It was a recapitulation of what we did last year completed with some new ideas, trends and a more in depth way of looking at it.
We started at 8.00 am sharp and I had about 1,5 hours before the library opened again and the staff was needed downstairs. We managed to stick to the time and it was a good session. People were taking notes and eager to learn.
When we closed up, I had the opportunity to give them a small token of my appreciation for their warm welcome and kindness, which was highly appreciated: ‘stroopwafels’ (treacle waffles) and small pieces of ‘Delftware’ for each of the participants.

Later that morning I accompanied Rev. Cornelius Simba to meet the Board of Trustees of Tumaini University College. They were coming to see the new extension of the library, “for which they signed the papers” as they explained to me.
This new extension is a wonderful bright and open building of three floors with office rooms, rooms for special collections and activities and a computer area that will be used for information literacy teaching. The problem is that this building is still empty: except for some chairs and tables, no furniture, shelves or computers have arrived yet. The students don’t seem to bother: they are using the new building as an area for group work and independent studying.
As the new extension has such a nice air, the chair of the Board of Trustees explained his ideas about the office dedicated to Simba, the chief librarian. In his opinion, this office should become his office and he wasn’t joking!! I’m wondering if he gets his way, if he is going to do the shelving every morning and evening too ;-).

Yesterday afternoon I had some time off and took the chance to walk downtown Iringa and see the hundreds of little shops and market stalls where you can buy all sorts of things. The traders invite you to come and see their commodities, but I just wanted to wander around and enjoy this free time. When I came back to the house, Maria was there to clean up and do the washing.

Today it is a lovely day: sunny blue skies like the days before. November is the start of the rain season, but until now I’ve been lucky: only a few downpours and only one of them hit me.
On my computer there is a tool showing me the weather near Baexem: 12 degrees and raining! Like Crowded House wrote and sang ‘you always take the weather with you’  and I have to admit a lot of other feelings and thoughts.

Intellectual Apathy

Contrary to yesterday it was sunny and warm today. Yesterday there was heavy rain and walking from the office to the library, which is only 500 metres, made me soaking wet. The temperature is so nice that it doesn’t take long to dry up again, so no worries about that.

Two lectures were on my schedule for today, each 1,5 hours. The first group was quite responsive, but the second class started at 12.30 pm and they were very quiet and some even fell asleep. Their stomacs were empty, and without food the brain cannot work. Interesting, especially when one of the topics was ‘critical thinking’. I comfort myself with the fact, that it must have been the timing – not my lecture ;-).

Later on Rev. Simba and I went for lunch on the campus and I had typical Tanzanian food, which was really nice. There is so much to talk about, that we could have chatted all afternoon, but one has to do other things, like preparing the following day.

Danny took me in the car together with Bukaza Chachage to town and I was invited to visit the new bookshop Bukaza started recently. A challenging and interesting undertaking and it was good to see there is a children’s section with picture books and of course a section with business and economics textbooks, of which I recognized several being in the MSM-collection.
I was more interested in African publications and managed to buy two books: Poems from Tanzania co-ordinated by Richard S. Mabala ISBN 978 9976 1 0205 5 and Nature Notes from Tanzania by Anne Outwater ISBN 9976 973 74 8.
Very nice reading stuff!

Back at the house we found out that the power was down: no electricity at all. Luckily enough I asked Danny to come inside to check the hot water system as I had a problem with that. Danny and the caretaker managed to fix the problem. I had no idea what I should have done without electricity: no computer working, no lights and no coffee – that’s probably the worst.

Tomorrow, another interesting day when I’m going to work with Andrew and Isa on planning the implementation of an automated catalogue, based on KOHA. First, I will help the staff to shelve the books: a task that takes them at least two hours every day and they are working on it with the whole team. It’s one of the less agreeable jobs in the library so they can use some help.

I’m closing this blog with copying one of the poems I found in the book I bought today. The poem is called ‘Intellectual apathy’ by E.L. Baregu. I finished the second session of today with a story about my grandmother, but the relation to this poem is purely coincidental.

Intellectual Apathy

One day I’m gonna tire
of reasoning out with Darwin
on the origins of man,
for what then did god do
those seven days?
I’m simply gonna tire
of the sermons of the philosophers
on man and society,
on religion and politics,
on science and arts.

I say
I’m gonna stop prying
the colonial scars
that have healed outside but
bleed inside.

I simply will grow numb
to the thorns of imperialism
that prick my being and threaten
to disease it.

I’ll be apathic to this giant strangler.
I swear
I’ll close my eyes to the maleficence
of exploitation
I’ll just lie back and let it
sap me dry;
I’m gonna let its worms ravish
my flesh to the bones
That day
I shall reject completely the doctrine of Karl Marx.
I shall plead ignorance to any kind of ‘ism’
I shall appraise no more the efforts of Lenin,
I will block my mind to the thoughts of Mao.
That day,
     Before I’m finally engulfed,
     I shall go to grandpa to hear some

Back to base

Although global (net)working is core-business, some providers seem to think differently. So, that’s why it took some time time to write on this blog: I simply did not have internet connection even with a modem and satellite connection.

 Anyway, Tanzanians are wonderful people, at least the man from the Zain shop (Tanzanian provider), who helped (which took an hour) and made it work. Three hurrays for this person!!

So, I’m back to base and it feels already as being home. I’m back at the project house, my own comfort zone, where I can work quietly and prepare for a full program. I’m remembering the noises in the background: a dog whining and a pig rooting about in the ground, behind the house and of course the mosque making sure I’m not sleeping late.

As I said, a full program again, which is good, because that’s what I came for. Here is an outline of ‘things to do’: training sessions with staff on Tuesday and Monday; lectures to students on Wednesday; meetings with the library staff on Thursday and Friday and a session with Rev. Simba, chief librarian on performance appraisal on Saturday. Well, I will not be bored. I’m sure, there will be some time to share a few thoughts and happenings on this blog. For now, this is it. I’m off to dreamland.

Till next time.

Iringa – Tanzania revisited

Nog drie nachtjes slapen en dan zit ik weer in het vliegtuig op weg naar Iringa in Tanzania om daar te werken met de staf van Tumaini College University Library.
Precies een jaar geleden werd ik uitgezonden door Maastricht School of Management om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de bibliotheek van Tumaini College University. 
Het was een fantastische ervaring: bijzondere mensen, uitdagend werk en een prettige omgeving om te werken en te leren. En nu mag ik weer terug om nog een keer met het personeel van de bibliotheek te werken aan de verdere ontwikkeling van de collectie en de dienstverlening en er samen voor te gaan zorgen dat de bibliotheek een bijdrage levert aan het onderwijs en de prestaties van de studenten. Ik verheug me erop!

Vorig jaar heb ik uitgebreid over m’n ervaringen geblogd en ben van plan dat dit jaar weer te gaan doen. Er is echter een beperking: de blogs zullen enkel in het Engels zijn. Het schrijven en vertalen kostte veel tijd en die tijd wil ik liever besteden aan andere nuttige dingen.

Dus, wil je m’n belevenissen volgen – stay tuned en reageer!

MKB-L1mburg Innovatieprijs 2009

Gisteravond is tijdens een spannende live tv-show van omroep L1 de winnaar van de MKB-L1mburg Innovatieprijs 2009 bekend gemaakt. Er waren vijf genomineerden, waaronder Meles Meles SMD. Op de nominatie alleen al was ik hartstikke trots: uit 45 inzendingen vanuit Belgisch en Nederlands Limburg zijn de 5 genomineerden gekozen. Voor mij en ‘ons’ vakgebied – het onderwijs bibliotheekwerk – toch een prachtige prestatie om voor de tweede keer in zes maanden genomineerd te worden voor een Innovatieprijs.

Statistisch gezien lijkt het onwaarschijnlijk om voor een tweede keer binnen 6 maanden te winnen en daarom hield ik daar dan ook eigenlijk geen rekening mee. De nominatie en de exposure die deze nominatie heeft opgeleverd was al prima. Toch begon het natuurlijk te kriebelen toen de winnaar uiteindelijk bekend werd gemaakt. Het bedrijf Anatech uit Sittard ging met de felbegeerde prijs naar huis: een terechte winnaar en daarom vanaf deze plek nogmaals  hartelijke felicitaties voor Archi en zijn team!

Ik was natuurlijk erg nieuwsgierig naar het jury-rapport. Hierbij een citaat daaruit: “Het uitgangspunt, het denken vanuit de leerling en proberen deze zo te triggeren dat de leergierigheid naar boven komt, sprak de jury zeer aan. De wijze waarop dit is vormgegeven in “FacTotem”, een mediatheek voor het onderwijs met tools die leerlingen helpen hun pad te vinden in internet-oerwoud, nog meer. De ondernemer realiseert zich ook zeer goed dat het voor een ZZP-er belangrijk is goede partners om je heen te verzamelen.”
Ik ben heel blij met dit jury-rapport: een waardering met jarenlange noeste arbeid en ook een pluim op de hoed voor de manier waarop we hebben samengewerkt. Ik noem m’n partners daarom nog maar weer even: Maarten Olden van MO,O en Marianne van Wanrooij van Connected Solutions. “Goed gedaan, jochies” en nu op naar de volgende stap: scholen net zo overtuigen van de meerwaarde van FacTotem 2.0 als de jury’s van de NOT en de MKB-L1mburg Innovatieprijs. Wil je meer weten, kijk dan alvast op de geheel vernieuwde website van FacTotem 2.0.

En ik? Ik ben apetrots: Meles Meles SMD staat in ieder geval op de kaart in Limburg en voordat ik nu echt langs m’n schoenen ga lopen, eerst weer ‘Let’s work!’

Masters en Meestersschap

Een Canadese vriend en collega attendeerde op een artikel in the Times Online met als titel ‘Shh, this is a digital library: the modern librarian is an online facilitator with an MA’.

Een interessante titel, juist vanwege die MA. Al jaren geleden sprak ik met collega’s (mediathecarissen) over de noodzaak om het niveau van de opleidingen en de eigen competenties drastisch op te trekken naar een mastersniveau, maar in plaats van bijval kreeg ik flink wat kritiek te verduren: onzinnig, onnodig en niet realistisch was nog het aardigste commentaar.

Ik ben blij dat in dit artikel bibliotheken in scholen specifiek worden genoemd: ook daar is het noodzakelijk personeel met de juiste kwalificaties (minimaal MA) neer te zetten. Voor zover mij bekend is dit in Nederland nog nauwelijks het geval.

Het past trouwens ook mooi binnen de initiatieven van de Staatssecretaris om het niveau van leraren op te krikken middels het project Krachtig Meesterschap. Daarvoor is zo’n 100 miljoen beschikbaar. Leuk bedragje, maar daar hebben bibliothecarissen in het onderwijs (nog) niet zoveel aan. Dat betekent niet dat er geen mogelijkheden zijn om via afstandsleren een masters te halen (ook specifiek voor onderwijsbibliothecarissen) (Charles Sturt e.a.), maar je moet wel bereid zijn om in jezelf te investeren natuurlijk – en wie is dat nu niet?

Canadees onderzoek bevestigt opnieuw (onderwijs)belang mediatheken

Opnieuw bevestigt een onderzoek, dit keer uit Canada, het belang van onderwijsmediatheken voor de kwaliteit van onderwijs in het algemeen en de verbetering van leerprestaties van leerlingen in het bijzonder.
Het onderzoek is uitgevoerd door de organisatie ‘Ontario People for Education’ en zal officieel worden gepresenteerd tijdens de CLA conferentie in mei in Montreal.

In het vorige week gepresenteerde persbericht staat o.a.: “School libraries have the potential to transform schools, to increase literacy and improve student achievement. But they must possess ten essential ingredients to qualify as “exemplary.” A new report shows that Ontario’s school libraries face a number of challenges. But the report, commissioned by the Ontario Library Association and written by Queen’s University and People for Education, also shows that when the right ingredients are in place, school libraries have a positive impact on student literacy, teacher effectiveness and school cohesion.”

De aanbevelingen in het rapport liegen er niet om. Er wordt duidelijk stelling genomen tegen de mediatheek als facilitaire plek en voor de mediatheek als leeromgeving, met een mediathecaris als ‘teacher-librarian’. De rol van de schoolleider hierbij wordt opnieuw onderstreept en de gelijkwaardigheid van de mediathecaris aan de docent is een van de uitgangspunten.
Dit rapport sluit prachtig aan op de gesprekken die ik vorige week tijdens de NOT mocht voeren met schoolleiders, docenten en mediathecarissen. Hierbij kwam onder andere naar voren dat het takenpakket van de mediathecaris misschien wel erg zwaar wordt, als aan alle voorwaarden wordt voldaan. Al jaren geleden bepleitte ik in dit verband een echte gelijkschakeling met docenten, nl. het opzetten van een sectie mediatheek met daarin een team van mediathecarissen. Want waarom zijn er wel secties met daarin meerdere docenten voor een vak en is er op een scholengemeenschap met soms wel 1500 leerlingen maar een mediathecaris? Een goed antwoord daarop heb ik in ieder geval nog nooit gekregen.

And the winner is…

Tromgeroffel, de vlag uit, champagne in de glazen: we hebben de NOT Innovatieprijs gewonnen!

Een fantastisch gevoel, niet alleen omdat winnen heel erg lekker is, maar vooral ook omdat deze prijs de onderwijsmediatheek eens helemaal in het zonnetje zet. Tijdens de prijsuitreiking  kreeg ik de kans om naar aanleiding van vragen van presentator Viggo Waas een paar dingen te zeggen over het belang van mediatheken voor de kwaliteit van het onderwijs en de prestaties van leerlingen. En daar werd door staatssecretaris Marja van Bijsterveld aandachtig naar geluisterd.  En nu maar hopen dat de visie op onderwijsmediatheken verbeeld in FacTotem 2.0, in goede aarde valt bij het Ministerie.
Morgen komt Plasterk naar de beurs en ik hoop natuurlijk dat hij ook de prijswinnaars komt bezoeken, zodat ik de kans krijg nogmaals de noodzaak van goede mediatheekvoorzieningen met professioneel personeel in alle vormen van onderwijs onder de aandacht te brengen.

Vandaag heb ik zelf nog niet veel van de beurs gezien. Het kostte even wat tijd om weer op aarde te landen na de bekendmaking van de prijs J, maar bekend is in ieder geval dat er op deze eerste dag meer bezoekers zijn geweest dan op de eerste dag in 2007. Verder is de maximale capaciteit van internetverbindingen in gebruik en zijn er 80.000 voorregistraties genoteerd en dat zijn maar liefst 3 records op een rij.

Dat was het even voor vandaag. Lijkt me ook eigenlijk wel genoeg en wat die champagne betreft: die wordt nu echt koud gezet, zodat we vrijdag na afloop van die beursdag eens goed kunnen toasten.