Online Conferentie ‘Information Literacy with Web 2.0’


Het regent momenteel seminars, trainingsessies, studiedagen, kijkjes in de keuken en congressen en nou kom ik ook nog eens met een evenement 🙂

Op het gevaar af van overkill toch alvast de aankondiging dat er voor mediathecarissen, onderwijsbibliothecarissen en alle andere geïnteresseerden in deskundigheidsbevordering in onderwijs en mediatheek een interessante online conferentie gaat plaatsvinden in juni a.s.
Deze tweede conferentie (de 1e Online Conferentie ‘Transforming School Libraries with Web 2.0′ (Februari 2009) was met ruim 200 deelnemers en positieve feedback, een groot succes) met als titel ‘Information Literacy with Web 2.0′ wordt groter en vooral ook breder met presentaties in meerdere talen (Engels, Nederlands en Portugees) en met presentatoren uit een groot aantal verschillende landen, waaronder Mike Eisenberg, wereldberoemd door zijn Big6-model. Deze conferentie is voor Nederlandse en Vlaamse deelnemers extra interessant omdat een aantal Nederlandse presentaties deel zal uitmaken van het totale aanbod.
Er is trouwens nog een heel praktische reden om mee te doen: je hoeft er de deur niet voor uit en je kunt in je eigen tijd en op een moment dat het jou schikt, de presentaties ‘consumeren’.

Deze online conferenties zijn een initiatief van James Henri en Sandra Lee, oprichters van yourschoollibrary.org. Meer informatie over James en Sandra en de conferentie is te vinden op de website.

Inschrijven en meedoen
Nederlandse en Vlaamse deelnemers kunnen zich inschrijven via Meles Meles SMD, zodat simpelweg met euro’s kan worden betaald en er geen internationale overschrijvingen hoeven plaats te vinden.
De kosten van deelname zijn:
Inschrijving individueel € 70,00 p/p
Inschrijving per groep (bijvoorbeeld regio’s LWSVO)
€ 140,00 voor de eerste drie deelnemers + € 20,00 voor elke extra deelnemer.

Heb je vragen, stuur dan een email naar onlineconference@meles.nl

Onderwijzen en Leren


Mijn gastheren hebben speciaal voor mij een korte tour georganiseerd naar 3 bibliotheken in Iringa: de bibliotheek van Ruaha University, een ‘College’ gelieerd aan SAUT, een universiteit in Dar es Salaam, de Public Library van Iringa en de bibliotheek van Mkwawa University, een staatsuniversiteit. Er zijn grote verschillen met Tumaini maar ook overeenkomsten. In alle drie klaagt men over het gebrek aan bronnen en ook over het te beperkte budget. In Ruaha is wel een computerruimte maar die is momenteel niet in gebruik omdat de betreffende medewerker een opleiding volgt. De bibliotheek was een kruip- en sluipdoor van allerlei ruimtes, die wel logisch waren ingedeeld. Men komt ruimte tekort, maar ook hier wordt hard gebouwd aan een nieuwe bibliotheek.

De OB heeft maar 1 computer die enkel wordt gebruikt om te catalogiseren en is dus niet toegankelijk voor het publiek. Het is een relatief kleine bibliotheek met toch zo’n 3000 uitleningen per maand op een collectie van 17.545 boeken (de statistieken waren hier prima op orde!) en dagelijkse  openingstijden van 8.00 – 18.00 u en dit alles gerund door 4 medewerkers, zonder budget van de overheid. Een geweldige prestatie, want het zat er bomvol toen ik er was. Mkwawa doet in eerste instantie het meest modern aan: veel Pc’s waar echter niemand achter werkt: de studenten staken en zijn naar huis gestuurd. Ze zijn niet tevreden over de studiefinancieringsregeling en blijkbaar kan er niet onderhandeld worden. In deze bibliotheek valt op dat het overgrote deel van de collectie stevig achter slot en grendel (een stevig hekwerk!) staat opgesteld. Slechts een klein deel van de collectie is direct toegankelijk.

 

 

De volgende dag (zaterdag) wordt er hard gewerkt aan de nieuwbouw van de bibliotheek van Tumaini University. Ik wandel naar de ingang van de Bieb om een tweetal workshops te gaan verzorgen voor de medewerkers (zie foto boven) aldaar. Rev. Cornelius Simba wacht me bij de ingang al op en we gaan naar boven naar zijn kantoor waar stoelen, laptop, beamer, water en koekjes klaar staan.

De eerste workshop gaat over marketing, pr en dienstverlening in de bibliotheek. Ter illustratie heb ik wat boekenleggers, pennen, foldertjes en drop meegenomen. De ‘goodies’ worden dankbaar aanvaard, maar ik voel me wel een beetje als een missionaris die met spiegeltjes en kraaltjes de zwarten kwam bekeren. Ik heb echter ook wel een boodschap en dat is dat de bibliotheek meer is dan een simpele faciliteit waar studenten af en toe een boek komen halen.

In tegenstelling tot de studenten eerder deze week, zijn de medewerkers wat terughoudender, verlegener misschien ook. De boodschap die ik kom brengen is ook grotendeels nieuw voor ze: jij bent er voor de studenten; de studenten zijn er niet voor jou. Simba is dik tevreden als we na 1,5 uur voor een korte pauze naar de kantine gaan, maar ik denk dat er nog wel wat gedaan moet worden voordat die omslag in denken en doen kan worden gemaakt.

 

De tweede workshop gaat, hoe kan het ook anders, over information literacy. Deze workshop maakt wat meer los zeker omdat ik gezien de actualiteit voorbeelden gebruik waarin Barack Obama een rol speelt: dat spreekt aan!. De vaardigheden en kennis van online zoektechnieken is zeer gering. Niet verwonderlijk, als de toegang tot computers zo beperkt is en men dus zelf niet vaak kan oefenen. Gelukkig is de belangstelling groot. Nu maar zorgen dat er mogelijkheden worden gecreëerd om zelf aan de slag te gaan: een goede manier om de vaardigheden onder de knie te krijgen.

Aan het eind van de 2e sessie maak ik nog even een bruggetje terug naar de 1e. Het feit dat je n.a.v. een vraag van een student of docent ook spontaan kan aanbieden om op je eigen computer iets op te zoeken is nieuw voor ze en dat maakt de verbinding met het eerste deel compleet: anticiperen en creatief zijn, bepaalt in grote mate het niveau van dienstverlening en is een prima manier van marketing.

 

Na afloop van de sessies haalt Danny ons op en rijden we met een aantal medewerkers naar Riverside Campsite Iringa , (zie foto beneden) 14 km buiten de stad. Het is een camping, annex lodge, annex cursuscentrum vlak bij de kleine rivier Ruaha (er is ook een ‘grote’ Ruaha rivier). Een prachtige en rustige omgeving waar voor ons een heerlijke maaltijd wordt geserveerd en tijdens het eten een voor mij zeer leerzame en levendige discussie ontstaat over (alweer) ontwikkelingshulp, Afrikaanse politiek, globalisering en natuurlijk Barack Obama. De Afrikanen verwachten veel van hem. Het is te hopen dat z’n adagium Yes, we can, de Afrikanen inspireert om het heft zelf in handen te nemen. Ze willen dat in ieder geval zelf heel graag en zoals uit de discussie bleek: onderwijs en leren speelt daarbij een cruciale rol.

 

[English summary]

Teaching and Learning

My hosts have organized a tour to 3 libraries in Iringa: Ruaha University Library, Iringa Public Library and Mkwawa University Library. There are huge differences with Tumaini University Library but also similarities. All libraries are having the same challenges towards budget, collection development and technical infrastructure. Ruaha has a computer room but it is not in use, because the staff member is on a training course. The library itself is a go-through of several different rooms with books and working places for students. The library is growing out of its vest but a new library is being built. The public library is a lovely little place with 17.545 books (statistics were perfectly in order) and 3000 loans a month. It has 4 staff members but no government funding. When I visited the library, it was packed with visitors, all reading and using the resources: a wonderful performance for which they deserve a compliment.

At first site Mkwawa Library looks modern with many Pc’s, but there are no students, because they are on strike. They are having an argument with the government on scholarships and study loans and apparently negotiation seems to be rather difficult. Remarkable is the fact that most of the collection is stacked behind a vast metal fencing. So, students cannot browse through the books themselves.

 

The next day (Saturday), I walk up to the library to give workshops to the library staff (see photo above). Rev. Simba is already waiting for me and we start with the 1st workshop which is on Marketing, Public Relations and Customer Services in the library. I’ve brought some ‘goodies’ like bookmarks, brochures, ball pen’s and Dutch candy, to illustrate the topic. I feel a bit like a missionary bringing knick-knack’s like in the old days, but they seem to appreciate it. Contrary to the students, the staff is a bit reserved and shy. The 2nd workshop is on Information Literacy. In this workshop there is some more feedback: apparently this topic is more alive to them, maybe also because I’m taking Barack Obama to be used in the examples.

I’m a bit shocked about the level of their searching competencies, but on the other hand, this is to be expected if there no computers to use and practice.

At the end of the morning I’ll try to combine both topics of the workshops: if you want to be customer-oriented, you need to use all sorts of searching and retrieval techniques to help the students and faculty: a very good way of marketing the library.

 

In the afternoon we visit with a group of staff members, Riverside Campsite Iringa (see photo below). A Camping, lodge and language training centre where a wonderful meal is served in a very quiet and peaceful environment.

There is a lively discussion on development aid (again), African politics, globalisation and of course Barack Obama. With great interest, the Africans anticipate his presidency. The adage ‘Yes, we can’ will hopefully inspire the Africans to take their lives and development in their own hands. Anyway, that is what they want, as I’ve learned from the discussion and Education and Learning will play a vital role in this.

 

Foutje, bedankt!


Net uit bad, haartjes nat, zit ik te genieten van een schoon huis met een vers bloemetje op tafel. Maria, de ‘housekeeper’ is vandaag geweest en het huis (zie foto) is weer spic en span.

Ik kan er even van genieten, want vandaag was ik al om 17.15 u thuis: de geplande lecture ging niet door: er was een politieke meeting op de universiteit en alle staf en studenten werden geacht daarbij aanwezig te zijn. Rev. Simba baalde als een Tanzaniaanse driepoot stekker, want de les eerder die ochtend om 8.00 u was prima verlopen. Er waren ca. 30 studenten van een opleiding tot counsellors. Het onderwerp was ‘Referencing for researchers’ en ik behandelde researchtechnieken, het opstellen van een bibliografie en plagiaat. Dat laatste onderwerp leverde wel wat gegniffel en vele vragen op: ‘hoe kan de docent nou achterhalen dat je hebt zitten kopiëren en plakken?’ en ‘op internetsites kan de docent het toch niet terugvinden?’. Van de verzekering dat dit (helaas voor hen) wel kan en dat plagiëren strafbaar is, kwam men niet zo erg onder de indruk: studenten zijn overal hetzelfde. Maar mijn opmerking dat plagiëren niet zinvol is omdat je niks leert en daar dus last van zal hebben bij verdere studie en werk, had meer impact. Het was een levendige les met veel vragen van de studenten en aan een uurtje hadden we dus niet genoeg.

 

Tijdens een bakje koffie hadden Rev. Simba en ik een interessante discussie over ‘ontwikkelingshulp’. De dag ervoor had ik studenten en staf geïnterviewd over hun beleving, wensen, kritiek en meer ten aanzien van de bibliotheek en een van de stafleden maakte onomwonden duidelijk dat hij in ieder geval helemaal niet zit te wachten op technieken, bronnen en meer uit het westen/noorden. Het wordt niet alleen als bevoogdend ervaren maar levert ook bijna hilarische taferelen op. Zo ontving de bibliotheek kisten vol met boeken van een Amerikaanse uitgever voor de faculteit Rechten. Men had er alleen even niet bij nagedacht dat deze boeken natuurlijk Amerikaans recht behandelen en daar doen ze in Tanzania niet aan. Die konden dus linea recta naar de schredder. Foutje, bedankt! In een ander geval ontving de bibliotheek dozen vol boeken van een christelijke organisatie (de universiteit heeft een Lutherse grondslag); daar zaten ook prentenboeken en fictie voor basis- en voortgezet onderwijs in. Niet erg bruikbaar voor een universiteit en hogeschool. Men vergeet ook nog dat de handling van zo’n zending erg veel tijd en mankracht kost en als het dan weinig oplevert is dat zonde van de tijd. Nog een prachtig voorbeeld van hoe het niet moet: in een nabijgelegen district zijn tientallen organisaties bezig met de bestrijding van AIDS/HIV. Van enige samenwerking of coördinatie is geen sprake, want iedereen wil zijn eigen project doen. Dat levert geld op voor de farmaceuten en de NGO’s. En dat noemen we dan marktwerking. Want ook de NGO’s (Non Gouvernementele Organisaties) moeten tegenwoordig in grote mate hun eigen broek ophouden en als het aan het geachte Kamerlid Boekestein (VVD) ligt, moet die marktwerking nog verder worden doorgevoerd. Misschien moeten hij en “de blonde god uit Venlo” (citaatje geleend van Paul van der Steen van De Limburger) hier zelf maar eens komen kijken. Ik denk trouwens niet dat de Tanzanianen en andere Afrikanen daar nu op zitten te wachten, mits ze met goede ideeën komen, maar daar heb ik beide heren nog niet op kunnen betrappen.

 

Zo, genoeg over politiek. Terug naar de Bieb. De interviews bleken een goede manier om meer te weten te komen over wat de klanten (studenten en staf) van de bibliotheek vinden. Ik heb zo’n 15 studenten gesproken en 4 stafleden. De studenten bleken overigens heel wat openhartiger te zijn, als ik ze alleen of met z’n tweeën sprak. De belangrijkste klacht van de studenten is het tekort aan computers en bronnen. De studenten mogen gemiddeld drie uur per week op een PC werken en de internetverbindingen zijn zo traag, dat ik me kan voorstellen dat men daarover klaagt. Opvallend is trouwens ook dat men graag nog veel meer boeken wil hebben. De collectie heeft nu zo’n 80.000 titels voor ca. 3000 studenten.

De opmerkingen van de staf leverde op wat ik zelf ook al had waargenomen: de bibliotheekmedewerkers doen erg hun best, maar er zijn twee punten van aandacht: het gebrek aan de juiste competenties en de klantvriendelijkheid. Die twee zaken hebben natuurlijk met elkaar te maken. Men houdt zich precies aan eerder vastgestelde procedures en regels. Als het onderwijs (c.q. docenten en/of studenten) iets anders, iets nieuws vraagt, heeft men geen idee hoe hierop te reageren. Het aanleren van ‘thinking outside the box’, creatief zijn, zelf initiatief nemen, wordt een leuke uitdaging. Dat is trouwens het woord dat we hier gebruiken. ‘Hamna shida’ = geen probleem. We hebben geen problemen, alleen uitdagingen.

 

Fotootje onderaan: mijn nieuwe huisdier 😉

 

[English summary]

 

Sorry, just a little mistake!

 

Just out of bath, I’m enjoying the quietness of a clean house (see photo), with fresh flowers on the table. Maria, the housekeeper came in today and the house as spic and span again.

I was home early, as the planned lecture was cancelled because of a political meeting at the university which all staff and students had to attend. Rev. Simba was not happy at all, because the lecture this morning at 8.00 am, went very well. The topic of the lecture was ‘Referencing for researchers’ and included research techniques, preparing a bibliography and plagiarism. This last topic was of great interest to the students as they wanted to know how teachers can see you’re copying and pasting. The fact that this easy to find out, didn’t impress them very much. More impact had my comment that you don’t learn anything when you plagiarize and that will hinder you in further studies and a professional career.

 

Over a cup of coffee, Rev. Simba and I had an interesting discussion on ‘Aid programmes’. One of the staff members I had interviewed the other day told me that he has no need for western policies, ideas, and resources; it is not only patronizing, but can also lead to hilarious situations. The library received boxes full with literature from a USA publisher with books on law. As the Tanzanians do not use American law, these books were useless. Sorry, just a little mistake!

In another case they received books from a Christian organization (the university is Lutheran based) and it contained children’s fiction books. People seem to forget that sorting out these materials takes a lot of handling and if it does not add anything to the development of the library, it is a waste of time.

A better way to deal with this is, to ask the library what they need and provide them with the materials they can use.

 

The interviews were a good way to find out more about the library users opinions. I interviewed about 15 students and 4 staff members. The students complained about the number of computers and resources, although there are 80.000 titles in the library for 3000 students. The time students are allowed to use the computers is about 3 hours / week. The slow internet connection makes it almost impossible to get some work done, so I can understand why they are not happy about that.

The staff members had beside the same complaints also other worries: the level of customer service by the library staff. I had observed that myself too. The library staff is very committed but they lack the competencies and attitude to ‘think outside the box’ and to deliver services that are not described in their procedures. A big challenge to do something about that!  ‘Hamna shida’ = no problem. We don’t have any problems, only challenges.

 

Photo below: my new pet 😉

Karibu

Even een korte post in het Nederlands: ik heb nog geen internet en doe dit even via een dongel-verbinding die niet erg sterk is, dus morgen hopelijk meer!

Daniel, mijn goedlachse en zoals later blijkt, uitstekende chauffeur haalt me stipt om 10.00 op in het hotel. De avond ervoor met flinke vertraging aangekomen in Dar es Salaam, dus voordat ik in bed lag was het half een plaatselijke tijd. Ik mocht daarom een beetje uitslapen voordat we aan traject twee gingen beginnen: de ruim 6 uur durende rit per auto naar Iringa.

Bij aankomst in Dar es Salaam moesten we even geduld oefenen bij de Douane en later bij het wachten op de bagage: polepole, oftewel langzaam, zoals mijn Schotse buurman uit het vliegtuig me vertelde. Hij woont al jaren in Dar en kan het dus weten. Terwijl ik wachtte en dus toch niks beters te doen had, viel mijn oog (zal wel beroepsdeformatie zijn) op een beduimeld exemplaar van Mary Shelley’s  Frankenstein in het ‘hokje’  van de douanebeambte. Leuke binnenkomer in een land dat je niet kent, zeker als op zondagmorgen het ritje om Dar uit te komen leidt langs verkooppunten van doodskisten: wel heel toevallig!

De rit dwars door Tanzania is prachtig, maar de weg is gevaarlijk. Een twee-baans autoweg waar hard wordt gereden met aan weerszijden een strook waar fietsers bepakt en bezakt en voetgangers keuvelend naar hun bestemming gaan.

Wat mij meteen opvalt zijn de vele grote borden waarop namen van scholen staan vermeld en daarbij bijvoorbeeld na 200 m -> . Zoiets zie je bij ons niet. Het ziet er fraai uit en duidt ook op een vorm van trots: kom maar eens kijken bij de school van ons, die is de moeite waard!

We lunchen in het Mikumi National park en ja hoor: ik scoor m’n eerste olifanten, buffels, impala’s, zebra’s en giraffen. Helaas iets te ver weg om er goede foto’s van te nemen maar wel fantastisch om te zien.

Na aankomst in het hotel waar ik een nachtje blijf, ga ik wat eten in het restaurant en komt Bukaza Chagaze op bezoek met twee vrienden. Bukaza is de projectleider van het IUo project.

Tijdens dit gesprek blijken de problemen waar men hier tegenaan loopt niet eens zoveel te verschillen van de problemen in het rijke Europa: transferring information into knowledge building. Het bijzondere is echter dat de mensen hier in deze nog zo jonge natie Tanzania inzien dat het een ‘probleem’  is als studenten informatie niet kunnen omzetten in kennis en, en dat is nog wel het meest belangrijke, dat de bibliotheek daar een cruciale rol in speelt. Dat lijkt me een mooi uitgangspunt om verder te komen.

Karibu betekent welkom en dat heb ik vandaag vele malen te horen gekregen. Iemand welkom heten is aardig maar iemand welkom laten voelen, dat is iets anders en dat heb ik vandaag zeker ervaren, dus op naar morgen, met hopelijk wel internet!

 

English summary

Daniel, my friendly smiling driver, picks me up at 10 am sharp. I arrived delayed in Dar Es Salaam and found my bed at 0.30 am, so I was allowed to sleep late, before we started part 2 of the journey: a six hour drive through Tanzania to Iringa.

 

Arriving in Dar Es Salaam we had to wait for customs and luggage: polepole (slowly) as my Scottish neighbor from the plane explained to me. He lives in Dar several years now, so he should know.

While I was waiting I saw a well-thumbed copy of Mary Shelley’s Frankenstein in the customs office. Nice way to enter a country you don’t know, especially when lots of coffins are being sold alongside the road on the way out of Dar, the next morning: what a coincidence!

The trip through Tanzania is great, but the roads are dangerous. A two-lane road with small strips with cyclists and pedestrians.

Schools are pointed out through large signs with the name of the school -> 200 meters. A good way of promoting the school.

We’re having lunch at Mikumi National park and YES I see elephants, buffalos, impalas, giraffes and zebras. Unfortunately too far away to take good pictures.

We arrive in Iringa at 6.30 pm and I take a room at the Hilltop hotel. When I’m having dinner, Dr. Bukaza Chagaze from the IUCo project comes to see me, together with two friends.

We discuss the problems the library is facing and it becomes clear that these problems are not so different from the problems we’re having in Europe, which is transferring information into knowledge building.

The interesting thing is that the young nation Tanzania accepts they have a problem when students cannot transfer information into knowledge and, very important, that the library is playing a vital role in it.

Karibu means Welcome. A word that I’ve heard today several times. To say welcome is one thing; to let somebody feel welcome is something else. The people here in Iringa have certainly made me feel welcome.

Tanzania, here I come!


Source: www.ahlc-stp.org/cc.html

[For the English speaking readers, please scroll down to read the English version]

Morgen, om deze tijd hang ik ergens hoog boven in de lucht, op weg naar Dar Es Salaam in Tanzania. In opdracht van Maastricht School of Management, ga ik proberen een bijdrage te leveren aan de verdere ontwikkeling van de bibliotheek van de Tumaini Universiteit in Iringa.

Iringa ligt in het zuiden van Tanzania op bijna 1600 meter hoogte. De stad heeft ca. 100.000 inwoners en was lange tijd Duits grondgebied, totdat de Engelsen het gebied in bezit kregen na de Eerste Wereldoorlog. Het is daar nu ca. 30 graden Celsius en er wordt de komende dagen af en toe een bui regen verwacht. Dat wordt dus zomerkleren en een paraplu inpakken. De reis van Dar Es Salaam naar Iringa duurt ca. 6 uur per auto. Gelukkig word ik afgehaald en blijf een nachtje over voordat we verder reizen. In totaal ben ik dus bijna 2 dagen onderweg om van Baexem in Iringa te komen.

Wat ik in Iringa ga aantreffen is een grote verassing. In 2003 ben ik als eens in Afrika geweest, in Zuid-Afrika om precies te zijn, maar ik ga er maar vanuit dat Tanzania en met name Iringa wel iets anders is als Durban.
De website van de universiteitsbibliotheek ziet er veelbelovend uit, als je deze tenminste opgestart krijgt want vanmorgen lukte dat weer even niet. Ter voorbereiding op m’n bezoek heb ik talloze sites bekeken en veel informatie verzameld. Met name links, documenten en tools die ik hopelijk goed kan gebruiken, als ik aan het werk ga in de bibliotheek. Uit de mail correspondentie met Dr. Cornelius Simba, hoofd van de bibliotheek, begrijp ik dat men vooral behoefte heeft aan ‘information literacy’ lessen en hulpmiddelen. Voor alle zekerheid ook maar wat assessment en evaluatie documenten ‘ingepakt’ en natuurlijk stapels bronnen, met dank uiteraard aan het Information Centre van MSM.

Wordt deze reis een cultuurschok? Daar ga ik gemakshalve maar vanuit, dan kan dat tenminste niet tegenvallen. Maar ik ga ook uit van een prima tijd, samen met leuke mensen. De vele reizen die ik inmiddels heb gemaakt in Europa en daarbuiten, leverden altijd fijne contacten op en ik ga ervan uit dat dit hier ook het geval zal zijn.
Dus, Tanzania, here I come! en tegen jullie zeg ik Kwaheri – dat is ‘tot ziens’ in Kwiswahili, de taal van Tanzania.

—————————–
Tomorrow, around this time, I will be up in the air on my way to Dar Es Salaam in Tanzania. On behalf of Maastricht School of Management , I’m going to work on the development of the library of the University of Iringa.
Iringa is situated in the south of Tanzania, at 1600 m. De city has 100.000 inhabitants and was German territory for a long time, until the English took over after World War I. It’s about 30 degrees Celsius there with occasional showers. So, this means I’m going to pack summer clothes and an umbrella. The journey from Dar Es Salaam to Iringa takes about 6 hours by car. Fortunately I’m being picked up at the airport and will stay overnight, before we continue the journey to Iringa. This means it takes almost 2 days to travel from Baexem to Iringa.

The actual situation in Iringa will be a big surprise for me. I’ve been in Africa before (in Durban – South Africa to be precisely), but I assume Tanzania and especially Iringa, will be quite different.
The website of the University Library looks promising, if you will be able to reach it, which I did not manage to do this morning. Preparing my trip to Iringa, I’ve visited numerous websites and gathered a lot of information. Especially web links, documents and tools, which I hope will be useful. I gathered from the mail correspondence with Dr. Cornelius Simba, Chief Librarian, there is special interest in ‘Information Literacy’ lessons and tools. To be on the safe side, I’ve also collected some assessment and evaluation documents and of course lots of resources, thanks to the MSM Information Centre.

Is this trip going to cause a culture shock? I’m counting on it, so I’m prepared. But I also expect to have a lovely time, together with nice people. The many journeys I’ve taken in and outside Europe, I’ve always met really nice people and I assume Iringa will not be different.
So, Tanzania, here I come! and to you I’m saying Kwaheri, which is ‘Goodbye’ in Kwiswahili, the language in Tanzania.

Nieuw logo Informatievaardigheden

Afgelopen zondag (10-08) is de winnaar van de ‘information literacy logo contest’ bekendgemaakt op de UNESCO sessie van de IFLA World Library and Information conference 2008 in Quebec. De winnaar is de jonge Cubaanse ontwerper Edgar Luy Perez uit Havana. 

Kijk voor meer informatie op de gemeenschappelijk site van UNESCO en IFLA  over informatievaardigheden ‘Infolitglobal

Mediacoach

Afgelopen weekend viel mijn oog op een paginagrote kop in mijn regionale krant: ‘Mediacoach rukt op’. Ik associeerde de kop meteen met een nieuw gelijknamig fenomeen in het onderwijs, maar zat er helemaal naast. In het artikel ging de landelijk bekende tv-journalist Han van der Meer in op het belang van mediatraining in de voetballerij. Hij zegt hierover o.a. ‘Zorg dat je een goed verhaal te vertellen hebt’

Opvallend is dat in het artikel een scala aan termen de revue passeren: mediacoach, mediatraining, mediagoeroe en mediadocent. Waaruit maar weer mag blijken dat er blijkbaar geen overeenstemming bestaat over wie of wat een mediacoach nu eigenlijk is. Dat is ook het probleem dat ik heb met deze modieuze term, die vorig jaar in het onderwijs is geïntroduceerd tezamen met een ‘nationale opleiding’. De mediacoach is een commerciële uitvinding, gebaseerd op dat andere gedrocht , nl. de term mediawijsheid. Deze laatste werd door de Raad voor Cultuur – naar ik mij heb laten vertellen, geïnstigeerd door een reclamebureau – op de onderwijsmarkt gegooid. Sindsdien worden we om de oren geslagen met beide termen, zonder dat voor de naïeve buitenstaander duidelijk is wat er nou eigenlijk mee bedoeld wordt. Trouwens, vele ingewijden weten het ook niet. Zou het met deze termen net zo gaan als met het inmiddels vergeten en versleten media-educatie? Eerlijk gezegd, ga ik daar wel vanuit. Want het gaat natuurlijk niet om mooie woorden, maar om de inhoud. In de Angelsaksische wereld heeft men helemaal geen nieuwe nietszeggende termen nodig: daar heet het nog steeds Information Literacy, tot ieders tevredenheid en begrip. Wist u, dat wij als Nederlanders een van de weinigen zijn, die zoveel woorden nodig hebben om uit te leggen waar het om gaat? Albert Boekhorst  heeft al jaren geleden een prima Nederlandse omschrijving geformuleerd. Wat uit deze beschrijving ook meteen duidelijk is, is dat het helemaal niet relevant in wat voor ‘format’ die informatie wordt weergegeven.

Dus om terug te komen op de quote van Van der Meer: er is al jaren een goed verhaal. En dat hoeft niet opgeleukt te worden met sexy termen. Wat er moet gebeuren is duidelijk maar commercieel blijkbaar niet interessant: mediathecarissen bijscholen in informatie-, pedagogische en didactische competenties en vervolgens zo’n mediathecaris op elke school in Nederland. Misschien niet erg modieus maar wel effectief! En dat is allang overtuigend bewezen in de VS, Canada en Australië.