’n Dagje Rome

Afgelopen vrijdag 17 oktober was ik een dagje in Rome om aan Luisa Marquardt de IASL School Librarianship Award 2008 uit te reiken.

Luisa ontving, samen met 3 andere winnaars deze prijs voor haar tomeloze en onafgebroken inzet voor het onderwijsbibliotheekwerk in Italie, Europa en internationaal. Mede door haar inzet zal de IASL conferentie 2009 plaats vinden in Abano, direct na de IFLA-conferentie in Milaan en een pre-conference workshop in Padua, georganiseerd door IASL, de School libraries section van IFLA en ENSIL.

De prijsuitreiking vond plaats in een gebouw van Universiteit Roma Tre, tijdens een seminar in het kader van ISLM 2008 (International School Library Month). Mijn speech stond gepland rond 11.00 u., maar de planning werd danig in de war gestuurd door maar liefst drie demonstraties en een staking van het openbaar vervoer in Rome.

De avond voor m’n vertrek, sms’te Luisa mij dat er problemen zouden zijn om bij de Universiteit te komen op het Piazza della Repubblica, want twee van de drie demonstraties waren aldaar gepland: een door professoren en onderzoekers van universiteiten in Italie en de andere door vertegenwoordigers van andere onderwijsinstellingen. Beide om voorgenomen bezuingingen door de regering Berlusconi aan te vechten. De derde demonstratie door arbeiders en werklozen om te protesteren tegen andere bezuinigingen, vond plaats op een andere plek in Rome.

Ondanks alle belemmeringen, waren er toch nog zo’n 70 deelnemers aanwezig waaronder meer dan de helft jonge mensen (ik schat tussen de 18-25 jaar); er waren meer dan 100 aanmeldingen, maar als je niet weet of je nog wel thuis kunt komen na een heenreis van enkele uren, is het begrijpelijk dat een flink aantal mensen zich afmeldden.

De vliegmaatschappij deed goed z’n best en ik arriveerde 20 minuten te vroeg. De zoon van Luisa worstelde zich door het file-verkeer van Rome om mij bij een metro-station af te zetten. Samen bekeken we of de metro nog wel reed – want je weet maar nooit – en ik wurmde me uiteindelijk in een overvol treinstel, vol met demonstranten met spandoeken, die vol plezier en overgave de demonstratie al in de metro startten. 

Mijn speech werd uiteindelijk het sluitstuk van het seminar en terwijl ik Luisa en de deelnemers toesprak, schalden buiten op het plein de demonstranten leuzen en werden de spandoeken met communistische tekens uitgevouwen. Eigenlijk een prachtig beeld, zeker als je bedenkt dat een (universitair geschoolde)mediathecaris in Italie bij een fulltime aanstelling meestal niet meer verdiend dan 1100 euro per maand. Luisa was in ieder geval heel blij met de waardering en de cadeautjes en dat maakte mijn dagje Rome helemaal goed. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *