Imago

Wat is dat toch met dat imago van ons, van de informatiespecialist? In het tijdschrift SDN (Software Development Network) stond onlangs een artikel van Mart Muller onder de titel ‘In de wereld van een Kenniswerker’. In dit artikel worden een aantal principes beschreven die voor de gemiddelde informatiespecialist gesneden koek zijn om de doodeenvoudige reden dat het zijn core-business is. Toch schrijft Muller aan het eind van zijn betoog: ‘Het eigen maken van deze methoden baart me ook weer zorgen. Het wordt (voor zover ik weet) niet onderwezen op hogeschool of universiteit’.

Tsja, daar staan we dan weer in ons hemd. Want het beroep van informatiespecialist (voorheen bibliothecaris) bestaat al eeuwen; en in Nederland bestaan er al decennialang opleidingen. Ooit gestart als de zgn. BDA-opleiding, nu omgevormd tot IDM’s aan meerdere hogescholen in Nederland. (kijk voor een lijstje even op mijn website) Blijkbaar zijn de opleidingen, noch het beroep bekend bij deze auteur en ik vrees dat dit geen uitzondering is. Dit is ernstig, want er wordt al jaren over het imago geëmmerd op congressen en seminars, zonder dat dit enig effect sorteert. Blijkbaar is het tijd voor harde maatregelen. Dus collega’s (onderwijs)informatiespecialisten verenigt u en ga de barricaden op. Laat iedereen merken wie we zijn en welke belangrijke bijdragen we leveren aan de samenleving, maar vooral laat u horen en zien.

Ik heb hierbij een voorstel: we vormen een IAST : Information Specialist A-Team. Een team dat gevraagd en ongevraagd in actie komt bij informatie overload, – verspilling, -vervuiling, informatiekloven en meer van dit soort maatschappij ontwrichtende problemen. ‘t Is meteen een leuk format voor een nieuw tv-programma: op prime-time een reportage over een inval bij het Innovatieplatform en terwijl BA een spartelende JP in bedwang houdt, bouwen Face en Hannibal het platform om tot een voor burgers relevant informatie- en kennisplatform inclusief loket voor alle informatie- en kennisvragen en een informatie ombudsman. Ik bied me hierbij aan om de rol van Murdock te spelen: lijkt me heerlijk!

 

Mediacoach

Afgelopen weekend viel mijn oog op een paginagrote kop in mijn regionale krant: ‘Mediacoach rukt op’. Ik associeerde de kop meteen met een nieuw gelijknamig fenomeen in het onderwijs, maar zat er helemaal naast. In het artikel ging de landelijk bekende tv-journalist Han van der Meer in op het belang van mediatraining in de voetballerij. Hij zegt hierover o.a. ‘Zorg dat je een goed verhaal te vertellen hebt’

Opvallend is dat in het artikel een scala aan termen de revue passeren: mediacoach, mediatraining, mediagoeroe en mediadocent. Waaruit maar weer mag blijken dat er blijkbaar geen overeenstemming bestaat over wie of wat een mediacoach nu eigenlijk is. Dat is ook het probleem dat ik heb met deze modieuze term, die vorig jaar in het onderwijs is geïntroduceerd tezamen met een ‘nationale opleiding’. De mediacoach is een commerciële uitvinding, gebaseerd op dat andere gedrocht , nl. de term mediawijsheid. Deze laatste werd door de Raad voor Cultuur – naar ik mij heb laten vertellen, geïnstigeerd door een reclamebureau – op de onderwijsmarkt gegooid. Sindsdien worden we om de oren geslagen met beide termen, zonder dat voor de naïeve buitenstaander duidelijk is wat er nou eigenlijk mee bedoeld wordt. Trouwens, vele ingewijden weten het ook niet. Zou het met deze termen net zo gaan als met het inmiddels vergeten en versleten media-educatie? Eerlijk gezegd, ga ik daar wel vanuit. Want het gaat natuurlijk niet om mooie woorden, maar om de inhoud. In de Angelsaksische wereld heeft men helemaal geen nieuwe nietszeggende termen nodig: daar heet het nog steeds Information Literacy, tot ieders tevredenheid en begrip. Wist u, dat wij als Nederlanders een van de weinigen zijn, die zoveel woorden nodig hebben om uit te leggen waar het om gaat? Albert Boekhorst  heeft al jaren geleden een prima Nederlandse omschrijving geformuleerd. Wat uit deze beschrijving ook meteen duidelijk is, is dat het helemaal niet relevant in wat voor ‘format’ die informatie wordt weergegeven.

Dus om terug te komen op de quote van Van der Meer: er is al jaren een goed verhaal. En dat hoeft niet opgeleukt te worden met sexy termen. Wat er moet gebeuren is duidelijk maar commercieel blijkbaar niet interessant: mediathecarissen bijscholen in informatie-, pedagogische en didactische competenties en vervolgens zo’n mediathecaris op elke school in Nederland. Misschien niet erg modieus maar wel effectief! En dat is allang overtuigend bewezen in de VS, Canada en Australië.

Netwerken

Bij netwerken kun je denken aan ict-netwerken en aan ‘netwerken’ als een manier van intermenselijke communicatie. En over dat laatste wil ik het hebben. Over een paar weken, om precies te zijn op 3 augustus begint in Berkeley, California (USA) de 37e IASL conferentie. Deze jaarlijkse internationale conferentie is een belangrijk (zo niet het belangrijkste) evenement op het gebied van het (internationale) onderwijsbibliotheekwerk.

Naast een flink aantal presentaties, workshops en discussiebijeenkomsten is dit tevens de plaats waar (internationale) research op dit vakgebied zich jaarlijks presenteert. Binnen een paar dagen word je bijgepraat over de actuele ontwikkelingen en trends en krijg je de nieuwste onderzoeksgegevens voorgeschoteld. Bovendien is het de ideale gelegenheid om te netwerken, ‘oude’ vrienden te ontmoeten en nieuwe contacten op te doen. In een vakgebied waar in de meeste gevallen eenpitters werken, de beste plek om je eigen werkwijze te toetsen aan die van collega’s en te ervaren dat de werksituaties, problemen en werkwijzen in andere landen niet zoveel verschillen met die in Nederland.

Ik ben sinds 2000 zeven keer naar de IASL-conferentie geweest en telkens met een vol hoofd en hart naar huis gekomen. Vooral het netwerken levert ongelooflijk veel op. Daarom is het zo jammer dat zo weinig Nederlandse collega’s de moeite nemen om naar deze conferenties toe te komen. Vorig jaar waren er slechts 2 Nederlanders waaronder ikzelf; in 2006 was de conferentie in Lissabon en waren er ook maar 3 Nederlanders aanwezig. Volgend jaar zal de IASL-conferentie plaatsvinden direct na de IFLA-conferentie in Milaan, in Abano – Italië. Een prima gelegenheid om het aangename met het nuttige te verenigen en af te reizen naar Italië. Zet het dus maar alvast in je agenda.

Tot mijn spijt kan ik zelf niet naar Berkeley gaan. Ga ik dan niet netwerken deze zomer? Ja zeker wel, want op uitnodiging van de SLA ga ik naar Engeland om mijn goede vriendin en gewaardeerd lid van de internationale onderwijsbibliotheek gemeenschap Kathy Lemaire uit te luiden. Kathy viert haar zestigste verjaardag, gaat met welverdiend pensioen en viert het feit dat ze afgelopen voorjaar een OBE (Officer of the Order of the British Empire) heeft ontvangen uit handen van Prins Charles voor haar verdiensten voor het onderwijs in de UK. Een bijzondere gelegenheid dus om te vieren en te netwerken!

 

’t Begin

Oké, het heeft even geduurd, maar hier is dan eindelijk mijn eigen blog. Vandaag gestart (op veler verzoek) en hierbij dan de eerste posting.

Eerst maar even een toelichting op de titel van deze blog. Ik verzamel al jaren alles wat los en vast zit over Dassen (de dieren dan wel te verstaan!) en telkens valt me op dat in de meeste boeken (De Wind in de Wilgen – een van m’n favorieten, Derk Das blijft altijd bij ons, The Cold Moons, De Kerst van Das e.v.a.) de Das wordt voorgesteld als mannelijke figuur. Nou, heb ik niks tegen mannen, maar volgens mij wordt het eens tijd voor een ‘mevrouw das’. Mijn passie voor (onderwijs)mediatheken is bij velen reeds bekend, dus de titel is hiermee verklaard.

Ik ben niet echt een blog-fan, althans (nog) niet en heb er zelfs wel eens een kritische column aan gewijd. Maar waag me er nu toch maar aan, ook omdat er (voor zover ik weet) nog geen goede en leuke blog over onderwijsmediatheken bestaat. Natuurlijk is er de alom bekende blog van Margreet van den Berg, maar ik wil me toch op een wat breder terrein gaan begeven, want er is in Nederland nog heel veel te doen op mediatheekgebied. Dus, geen beperkingen voor wat betreft onderwijstypen, mediatheektypen en mediathecarissentypen.

Ik ga dus bloggen over mediatheken in het onderwijs en van alles dat daarmee verband houdt, maar zal misschien af en toe een uitstapje maken naar een aanverwant vakgebied. Ben benieuwd naar jullie reactie(s)